Francine Oomen: Hoe overleef ik mijn kinderen (en zij mij?)

Soms vraagt een moeder (nooit een vader!) mij wel eens schuchter: jij bedenkt al die survivaltips voor pubers, maar hoe breng jíj het ervan af? Weet jij het allemaal zo goed?

Mijn antwoord is dan altijd: Nee, ik rommel ook maar wat aan. Ik verzin het waar ze bijstaan en soms sla ik de plank helemaal mis. Regelmatig zit ik met mijn handen in mijn haar en er zijn (vooral toen mijn drietal nog klein was) nachten geweest dat ik op mijn vingers snikkend van spijt al mijn vermeende fouten lag na te tellen.

Opvoeden, ik vond dat mijn ouders daar niks van bakten, en ik was vast van plan het veel beter beter te doen. Scheiden bijvoorbeeld? Dat zou mij niet gebeuren. (is wel gebeurd) Toen het zover was heb ik als troost maar met mezelf afgesproken: oké, we gaan scheiden, maar dat gaan we stukken beter doen dan zij het gedaan hebben. Dat is gelukt, denk ik, maar zeker weten doe ik het niet. Hoe zeer je ook je best doet, je laat toch steken vallen. En als je krampachtig met je neus op je breiwerk zit, wordt het ook niks. Arme kinderen, arme ouders.

Ik ben langzamerhand relaxter geworden als moeder. Ik heb geleerd, met vallen en opstaan. En wat heb ik geleerd? Dit:

Survivaltips voor opvoeden

1. Opvoeden is voorleven. The magic is in the doing (not in the talking)
2. No fear, maar vertrouwen. In jezelf en in je kind.
3. Geef ze de ruimte, en jezelf daarmee ook.
4. We zijn de vertellers van ons eigen verhaal.
5. Het belangrijkste: heb onvoorwaardelijk lief (en dat begint bij jezelf)